Zadanie dofinansowane ze środków programu: „Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich:
Europa inwestująca w obszary wiejskie”

Historia głosi, że pewnego ciepłego, czerwcowego dnia 1838 roku księżniczka pruska Charlotta, znana jako Aleksandra Fiodorowna, żona cara Mikołaja I, wraz z księżniczką Elżbietą Pruską wybrały się na spacer na szczyt Stróżka, gdzie znajdowała się wieża widokowa. By odpocząć i napić się herbaty, zatrzymały się na pobliskiej polanie. Aby upamiętnić tę chwilę, wybudowano tam altanę, a miejsce nazwano Placem Księżniczek. Altana ozdobiona była obeliskiem na szczycie którego spoczęła gwiazda – symbol upamiętniający wydarzenie. Sam Plac był idealnym punktem widokowym, jednak w późniejszych latach, gdy drzewostan parku rozrósł się, miejsce utraciło ten atut. Po wojnie pawilon został zniszczony i pozostała po nim jedynie kamienna podmurówka. Obecnie z tego miejsca roztacza się widok na wąwóz różaneczników.

Punkt widokowy Plac Księżniczek pocztówka. Lata 1909 r.

Plac Księżniczki od podejścia od strony alei rododendronów w Parku Zdrojowym. Lata mijają i widoki przez drzewa już coraz bardziej ograniczone. Lata 1910-1913 r.

Altana na Placu Księżniczki. Lata 1925 1929 r.

Resztki altany zwanej Placem Księżniczek w górnej części dzisiejszego Parku Zdrojowego. Lata 2009

Kamienna podbudowa byłego pawilonu. Lata 2022 r.

Źródło zdjęć i treści : https://polska-org.pl